خیزش سراسری مردم ایران پس از توهین رژیم پهلوی به امام خمینی

ویژه‌نامه “شمارش معکوس”

 

متن تلگراف را ده نفر از روحانیان ازجمله سیدفخرالدین موسوی افقهی، محمدتقی فقاهتی، محمدباقر فقیه سبزواری، ولی‌الله اسراری، سیدمحمدحسن علوی، سیدمحمد قریشی، سیدمحمد اخلاقی، حسین شهرستانی، سیدحسن طبسی و غلامرضا شریعتمداری نوشته و امضا کردند و رونوشت‌‌هایی از آن برای برخی از مراجع قم ازجمله آیات عظام سیداحمد خوانساری، نجفی مرعشی، گلپایگانی و برخی از روزنامه‌‌ها ارسال شد.

در ۱۷ دی‌ماه ۱۳۵۶ مقاله‌ای باعنوان “ایران و استعمار سرخ و سیاه” در روزنامه‌ اطلاعات درج و در سراسر کشور منتشر شد. این مقاله مملو از توهین‌‌های بی‌پایه و اساس به ساحت مرجعیت و امام خمینی بود. در مقاله یادشده عنوان‌ “مردی‌ ماجراجو ولی‌ بی‌اعتقاد و وابسته‌ و سرسپرده‌ به‌ مراکز استعماری‌ و به‌خصوص‌ جاه‌طلب” توسط روزنامه رژیم پهلوی به امام خمینی نسبت داده شده بود که با خیزش سراسری مردم ایران مواجه شد. اعتراضات مردم از قم شروع شد و کم کم به همه استان‌های ایران کشیده شد. در سبزوار مردم با راهبری روحانیون به صف معترضین پیوستند؛ در اهواز اعتصابات گسترده آغاز شد؛ مردم جهرم در خیزشی سراسری از رژیم پهلوی اعلام انزجار کردند و حرکت‌های مشابهی از سوی مردم تهران، قزوین، اصفهان، کاشان، شیراز، گلستان، تبریز، ارومیه، کرمان و … شروع شد و تا رسیدن به پیروزی قطعی در بهمن ۵۷ ادامه پیدا کرد.
تاریخ انتشار: ۱۰:۳۲ – ۱۹ دی ۱۳۹۶ – ۲۰۱۸January 09

پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی- امین میرزاده؛در ۱۷ دی‌ماه ۱۳۵۶ مقاله‌ای باعنوان “ایران و استعمار سرخ و سیاه” در روزنامه‌ اطلاعات درج و در سراسر کشور منتشر شد. این مقاله مملو از توهین‌ و افتراهای بی‌پایه و اساس به ساحت مرجعیت و امام خمینی بود. در مقاله یادشده به امام خمینی به گونه‌ای کینه‌توزانه و بیمارگونه حمله شده بود و از ایشان به‌ عنوان‌ “مردی‌ ماجراجو ولی‌ بی‌اعتقاد و وابسته‌ و سرسپرده‌ به‌ مراکز استعماری‌ و به‌خصوص‌ جاه‌طلب” یاد شده‌ بود؛ این مقاله درباره امام خمینی نوشته بود: «مردی‌ که‌ سابقه‌اش‌ مجهول‌ بود و به‌ قشری‌ترین‌ و مرتجع‌ترین‌ عوامل‌ استعمار وابسته‌ بود و چون‌ در میان‌ روحانیون‌ عالی‌مقام‌ کشور، با همه‌ حمایت‌های‌ خاص‌ موقعیتی‌ به‌ دست‌ نیاورده‌ بود، در پی‌ فرصت‌ می‌گشت‌ که‌ به‌ هر قیمتی‌ هست‌ خود را وارد ماجراهای‌ سیاسی‌ کند و اسم‌ و شهرتی‌ پیدا کند» و در ادامه‌ آن‌ نیز تهمت‌های‌ ناروا و ناجوانمردانه‌ دیگری‌ به‌ رهبر جنبش‌ اسلامی‌ ملت‌ ایران‌ وارد‌ شده بود. این‌ در حالی‌ بود‌ که‌ بر آمدن‌ رژیم‌ پهلوی، خود زاییده‌ سیاست‌های‌ استعماری‌ انگلستان‌ بود.[۱]

این توهین روزنامه اطلاعات موجع وسعیی از اعتراضات مردمی در استان‌های مختلف را در پی داشت؛ موجی که ۴۰۰ روز بعد رژیم پهلوی را به کام سقوط کشاند.

ادامه خواندن “خیزش سراسری مردم ایران پس از توهین رژیم پهلوی به امام خمینی”