زندگی مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری به قلم آیه الله حاج سید مصطفی سیادتی

بسمه تعالی

زندگی مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری به قلم آیه الله حاج سید مصطفی سیادتی فرزند مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسن سیادتی پسرعموی مرحوم فقیه سبزواری ( ۱ )

عالم جلیل مرحوم آقای حاج میرزا حسین فقیه سبزواری مشهور به آیه الله فقیه سبزواری ولد عالم جلیل مرحوم آقا میرزا موسی و برادر مرحوم آقای حاج میرزا مهدی بودند .

تولد او در شب جمعه سوم ماه رمضان ۱۳۰۹ هجری قمری برابر با ۱۳ فروردین ۱۲۷۱ هجری شمسی در شهر سامره اتفاق افتاده است میرزا حسین تا نه سالگی در آن شهر در جوار حرم مطهر دو امام معصوم بزرگوار امام علی النقی و امام حسن عسکری علیهماالسلام در کنار والدین زندگی کرده و درسال ۱۳۱۸ هجری قمری همراه والدین به نجف اشرف رفته و چهار سال هم درآن شهر مقدس بسربرده و درسال ۱۳۲۲ هجری قمری به همراه والدین به سبزوار وارد شده اند .

قران و خط وچند کتاب فارسی و مقداری مقدمات را در سامره و نجف اشرف فرا گرفته و در سبزوار مدت ۴ سال با جدیت تمام به تحصیل علوم مرسومه شرعیه ادامه داده و سپس با کسب اجازه از والد معظم خود برای ادامه تحصیل علوم به مشهد مقدس رفته و در مدت چند سال ادبیات عرب را از محضر درس مرحوم ادیب اول ، آقا میرزا عبدالجواد ادیب نیشابوری ره و فقه و اصول را از محضر درس مرحومین حجتی الاسلام آقا شیخ حسن برسی و آقای حاج سید محمد باقر مدرس رحمه الله علیهما استفاده می کرده اند .

در زمانی که آقا میرزا حسین در مشهد به تحصیل علوم اشتغال داشته است ، در سال ۱۳۳۰ هجری قمری قضیه توپ بستن روس های لعین بر آستانه مقدس امام معصوم حضرت رضا علیه الصلوه و السلام بوده است .

آقا میرزا حسین که در آن زمان طلبه جوان بیست و یک ساله ای بوده بنا بر قول خودشان در حدود سه ساعت به غروب روز دهم ربیع الثانی سال ۱۳۳۰ هجری قمری ( برابر با جمعه ، نهم فروردین ۱۲۹۱ هجری شمسی ، ۲۹ مارس ۱۹۱۲ میلادی ) به مسجد گوهرشاد وارد شده است که یکی از دوستان به ایشان می گوید زودتر به مدرسه بروید که می خواهند حرم مطهررا به توپ ببندند .

آقا میرزا حسین می خواهد از راه صحن خارج شود نمی تواند داخل حرم شده و از هردری که می خواهد بیرون رود با مانع روبرو می شود . گاهی به مسجد و گاهی به دارالسیاده و زمانی سراسیمه به دارالحفّاظ پناه می برد .

درآن هنگام ، صدای شلیک گلوله ها و غرش توپ ها فضارا پر می کند . آقا میرزا حسین به حضرت رضا علیه السلام متوسل می شود . عاقبت به فضل خداوند متعال در اثر توسل به امام علیه السلام راه نجاتی پیدا کرده و به طرف قبرستان قتلگاه که در حدود قبر عالم جلیل شیخ طبرسی بوده به سرعت حرکت می کند . درب چند خانه را می زند ولی باز نمی کنند . سرانجام درب خانه مرحوم حاج محمد حسین داورزنی را که در کنار قتلگاه بوده است می کوبد درب را باز می کنند آقا میرزا حسین داخل خانه شده و به محض ورود به خانه ، ضعف مفرطی به او دست داده و در حدود دو ساعت در حال اغماء بوده است . آن شب را در آن خانه استراحت کرده و فردای آن شب که تیراندازی روس ها موقوف شده ، از آن خانه بیرون آمده و به مدرسه رفته است . (۱)

ادامه دارد ……

——————————————————-

۱ – داستان بسیار اسف بار توپ بستن روس های تزاری برگنبد و حرم مطهر حضرت امام رضا علیه السلام مشهوراست و چون تعداد مقتولین آن روز در آن آستانه شریفه ، ۷۲ نفر بوده ، آن روز را بیاد روز عالمسوز عاشورای واقعی ، عاشورای ثانی نام نهاده اند . شعرا و مورخین درآن باره اشعار جانسوز سروده ووقایع را نوشته اند .

مرحوم حاج ملا هاشم خراسانی که از علما و ائمه جماعت مشهد و درقضیه حاضر و ناظر بوده درکتاب منتخب التواریخش آن را به تفصیل نوشته و بنده هم آن را در کتاب دیده ها و شنیده هایم نوشته ام .

یادها و خاطرات آیه الله حجت هاشمی خراسانی از استاد خود مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

یادها و خاطرات آیه الله حجت هاشمی خراسانی

(حَفَظَهُ الله تَعالی )

از استاد خود  :

مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

 ( قَدَّسَ اللهُ نَفسَهُ الزَّکیّه )

*****

آیت الله هاشمی خراسانی ، مدرس بلامنازع علوم ادبی زبان عربی در حوزه علمیه است . معظم له از شاگردان خاص ادیب دوم در ادبیات ، و از شاگردان ویژه مرحوم فقیه سبزواری در فقه و اصول و نهج البلاغه ؛ وهمدوره و هم بحث با مرحوم آیت الله حاج سید جواد فقیه سبزواری بوده است .   

هاشمی خراسانی ، نوه عارف و عالم شهیر ، مرحوم حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی است

*****

آیه الله فقیه سبزواری

سیدالعلماء والمجتهدین و قدوه الفقهاء الکاملین ، حجه الاسلام والمسلمین ، آقای حاج میرزا حسین فقیه سبزواری قدّس سرّه الشریف . وی ، از اعاظم علماء و اکابر فقهاء به شمار می رفت و جامع اکثر فنون ؛ و حاوی اغلب علوم بود . صاحب قدّ رشید ؛ و لحیه ی سفید ؛ و چشمانی درشت و اصلع . دارای پیشانی طولانی . مردی فعّال و نیکو خلق ، مظهر اسم ( قاضی الحاجات ) ، خنده رو و طلیق الوجه ، شیرین کلام و بذله گو .

ادامه خواندن “یادها و خاطرات آیه الله حجت هاشمی خراسانی از استاد خود مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری”