پنجاه و چهارمین سال رحلت مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

۱۵بهمن ۱۳۹۹ ، پنجاه و چهارمین سال رحلت مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

۱۵بهمن ۱۳۹۹ ، پنجاه و چهارمین سال رحلت مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

پنجاه و چهارمین سال رحلت مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

تصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵

تصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵

تصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵

تصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵

تصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵

تصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵

تصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵15بهمن 1399 ، پنجاه و چهارمین سال رحلت مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواریتصویری از تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری ۱۵ بهمن ۱۳۴۵

تصاویر تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

۱۵بهمن ۱۳۹۹ ، پنجاه و چهارمین سال رحلت مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

تصاویر تشییع پیکر مطهر مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

۱۵بهمن ۱۳۹۹ ، پنجاه و چهارمین سال رحلت مرحوم آیه الله العظمی حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

روایتی از حال و هوای کلاس درس دکتر شفیعی کدکنی در دانشگاه تهران

مهرماه سال ۱۳۱۸، کدکن نیشابور، زادگاه مردی شد با سری به رفعت سماوات و دلی به وسعت اقیانوس. او تحصیل را از خانه و مکتبخانه آغاز کرد و به دبستان و دبیرستان نرفت. از همان کودکی مبانی زبان فارسی و عربی را نزد پدرش آموخت. در کنار آموزش علوم ادبی، علوم حوزوی مانند فقه و اصول و منطق را نزد استادانی چون ادیب نیشابوری، آیت الله حسین سبزواری، میرزا محمد هاشم قزوینی فراگرفت. در سال ۱۳۴۱ به دانشگاه فردوسی مشهد رفت و در آنجا محضر بزرگانی چون غلامحسین یوسفی و علی اکبر فیاض را درک کرد. از دیگر بزرگانی که او بعد از آمدن به تهران با آنها همنشین شد می توان به غلامحسین مصاحب در دایره المعارف فارسی، مجتبی مینوی در بنیاد شاهنامه، پرویز خانلری و بدیع الزمان فروزانفر در دانشگاه تهران اشاره کرد. همانجا بود که فروزانفر بعد از جلسه دفاع او از پایان نامه اش با عنوان «صور خیال در شعر فارسی»، جمله «افتخاری برای فضل و فضیلت» را در دعوت ایشان به دانشگاه مرقوم کرد.

روایتی از حال و هوای کلاس درس دکتر شفیعی کدکنی در دانشگاه تهران

تو بمان که جمله هستی به صفای تو بماند

 شهریار شاهین دژی (مدرس و محقق ادبیات)

تو درخت روشنایی گل مهر برگ و بارت/ تو شمیم آشنایی همه شوق ها نثارت…/ تو بمان که جمله هستی به صفای تو بماند…/ ز زبان سرخ آلاله شنیدم این ترانه:/ که اگر جهان بر آب است/ ترنم تو بادا و / شکوه جاودانه

مهرماه سال ۱۳۱۸، کدکن نیشابور، زادگاه مردی شد با سری به رفعت سماوات و دلی به وسعت اقیانوس. او تحصیل را از خانه و مکتبخانه آغاز کرد و به دبستان و دبیرستان نرفت. از همان کودکی مبانی زبان فارسی و عربی را نزد پدرش آموخت. در کنار آموزش علوم ادبی، علوم حوزوی مانند فقه و اصول و منطق را نزد استادانی چون ادیب نیشابوری، آیت الله حسین سبزواری، میرزا محمد هاشم قزوینی فراگرفت. در سال ۱۳۴۱ به دانشگاه فردوسی مشهد رفت و در آنجا محضر بزرگانی چون غلامحسین یوسفی و علی اکبر فیاض را درک کرد. از دیگر بزرگانی که او بعد از آمدن به تهران با آنها همنشین شد می توان به غلامحسین مصاحب در دایره المعارف فارسی، مجتبی مینوی در بنیاد شاهنامه، پرویز خانلری و بدیع الزمان فروزانفر در دانشگاه تهران اشاره کرد. همانجا بود که فروزانفر بعد از جلسه دفاع او از پایان نامه اش با عنوان «صور خیال در شعر فارسی»، جمله «افتخاری برای فضل و فضیلت» را در دعوت ایشان به دانشگاه مرقوم کرد.

خانلری اندکی بعد یعنی در سال ۱۳۴۴ در مجله «سخن» نوشت: «استادان فاضل دانشگاه تهران آثار ارزنده ای انتشار داده اند و میان پرورش یافتگان این دستگاه، جوانان صاحب طبع و هنرمند و پرشور به وجود آمده اند، از جمله شفیعی کدکنی.»

این مرد همان کسی بود که از همان سال ها تا امروز استاد بی مانند دانشگاه تهران باقی مانده است. او نه تنها در ساحت های علمی متعدد مانند پژوهش روی دقایق عرفان و ادب فارسی یگانه است بلکه توانسته به سرودن بهترین نمونه های شعر نو و کلاسیک نیز بپردازد. ظاهرا تاکنون نیز کسی نتوانسته جمع این همه اضداد باشد. همچنین شفیعی کدکنی توانسته شاگردان بسیاری پرورش دهد که بعضی از آنها امروز استادان بنام کشورند.

نخستین حضورم را در کلاس ایشان خوب به یاد دارم. کلاس در کتابخانه برگزار می شد و میزها به صورت دایره وار چیده شده بودند. بعضی روی صندلی ها نشسته و عده زیادی در کنار قفسه های کتاب ایستاده بودند. من نیز به گوشه ای رفتم و ایستادم؛ در پوست خود نمی گنجیدم که دیدم «مردی است می سراید خورشید در گلویش.»

کلاس هایش هیچ گاه قوانین دست و پاگیر و مدرسی معمول را ندارد، خبری از حضور و غیاب نیست، محدودیتی وجود ندارد، عاشقی و هواداری و سرمستی کافیست. بارها دانشجویانی را از رشته های دیگر سر کلاس ایشان دیده ام، بسیار اوقاتی بوده که تعداد دانشجویان و اشخاص متفرقه از هر کجا و در هر سن و سال از تعداد دانشجویان رسمی بیشتر بوده است. به کرات افرادی را دیده ام که به…

شوق کلاس ایشان شب از شهرستان حرکت کرده و صبح به دانشگاه رسیده اند و بعد از کلاس، دوباره راهی دیار خویش شده اند. کلاس های دکتر شفیعی از لحظه ورود او به دانشگاه و کنار مجسمه فردوسی و گاهی قبل از آن در خیابان ۱۶ آذر آغاز می شود؛ در راه پله یا آسانسور ادامه می یابد؛ به کلاس اصلی می رسد و ساعت ها ادامه دارد ولی به آنجا نیز ختم نمی شود. گاهی استاد زمان های زیادی را در راهرو و پلکان صرف پاسخ دادن به دانشجویان کرده و این سوالات تا لحظه خروج ایشان از دانشگاه ادامه دارد. روش تدریس شان منحصر به فرد است؛ مبتنی بر روخوانی از جزوه و کتاب نیست؛ شروع بحث، سوالی است که دانشجویان می پرسند. گذراندن واحد درسی با ایشان منوط به مطالعه دقیق و عمیق چندین منبع و کتاب و تسلط کامل به آنهاست؛ و انجام تحقیقی که قابلیت تبدیل به کتاب را خواهد داشت. امتحاناتشان اگر از آزمون ورودی دانشگاه مشکل تر نباشد، آسانتر نیست! بسیاری از تحقیق ها را قبول نمی کنند و می گویند: «کل اینها را می شود در چند ساعت با رایانه پیدا کرد!» و در جایی می گفتند: «فروزانفر برای پیدا کردن منبع یک بیت، مدت زیادی چاپ کتابی را به تعویق انداخت و کتب زیادی را به مطالعه گرفت!» از خود ایشان شنیدم که: «فرد یا نباید با من درسی را بگذراند یا اگر گذراند باید با سواد بگذراند. ناسلامتی شما دانشجوی امروز ادبیات و استادان آینده خواهید بود.» البته همین ها باعث می شود بسیاری از دانشجویان با ایشان به صورت رسمی واحدی را انتخاب نکنند.

زیرا می دانند عبور از این سد براحتی میسر نخواهد بود. روش ایشان در نمره دادن بسیار جالب توجه است و حافظه شان در به خاطر سپردن نمرات دانشجویان شگفت انگیز! چنانکه مثلا نمرات دانشجویان دهه پنجاه را نیز به یاد دارند و البته شاید این چندان خوشایند برخی دانشجویان تنبل که امروز مقام و مرتبتی تازه یافته اند نباشد.

تا در یادها هست، سه شنبه ها روز کلاس ایشان بوده و فقط آن روزها به تدریس می پردازند. به قول قیصر امین پور: «راستی روزهای سه شنبه پایتخت جهان بود.» بقیه روزها به تحقیق می پردازند و از همین روست که خوشبختانه توانسته اند آثار زیادی را به رشته تحریر درآورند. جز آنکه استعداد شگفت انگیز و همت و پشت کاری ستودنی دارند.

شفیعی آمیزه ایست از دانش و بینش و منش. هنر و ذوق و اخلاق را به هم آمیخته است. او در تمام زمینه های نظم و نثر فارسی، عربی، انگلیسی، فقه، فلسفه، تاریخ و مکتب های ایران و جهان، تبحری مثال زدنی دارد. به قول محمود دولت آبادی: «شفیعی پلی است میان گذشته و آینده.»

محمدرضا شفیعی کدکنی، نمادی است از یک چهره تمام عیار ادبی، شاعر، منتقد، مصحح و مورخ.

آثار استاد را می توان از چند منظر نگریست که به حق در هر کدام بی بدیل است:

ترجمه ها مانند: «آفرینش و تاریخ» از زبان عربی و «تصوف اسلامی و رابطه انسان و خدا» از زبان انگلیسی، که چنان با مهارت انجام شده است که خواننده را از متن اصلی بی نیاز می کند.

نقد و تحقیق از جمله «صور خیال در شعر فارسی» و «موسیقی شعر» که هریک نشانه ایست از دامنه گستردۀ علمی او. تعریف ماندگار ایشان از شعر اینچنین است: «گره خوردگی عاطفه و تخیل که در زبانی آهنگین شکل می گیرد.» وی همچنین کلمات جدید بسیاری را به زبان فارسی تقدیم کرده است. یعنی بسیاری از معادلهای فارسی برخی اصطلاحات فرنگی که امروز در میان مردم جا افتاده است ساخته شفیعی است.

تصحیح انتقادی متون کهن همچون مجموعه آثار عطار و «اسرار التوحید»

مجموعه اشعار مانند: «هزاره دوم آهوی کوهی» و «آیینه ای برای صداها». وی به شعر کلاسیک و نو مسلط است و پرواز خیال در اشعار او هویداست. ایشان معتقدند که شعر خوب شعری است که حافظه مردم آن را به خاطر بسپارد. بواقع این معیار در مورد شعر خودش کاملا صادق است.

زرین کوب شعر او را «شعر جوهردار، شعر بی نقاب» می خواند.

غلامحسین یوسفی نیز می گوید: «او افزون بر بهره مندی از قریحه و فطرت شاعری در شعر خویش از دیدگاهی انسانی و اجتماعی سخن می گوید و چون از فرهنگ ایران و زبان فارسی بهره ور است می تواند اندیشه ها و دریافت ها و پدیده های زیبای جهان شاعرانه خود را به صورتی دلکش و پر تاثیر به ما عرضه کند.»

اخوان او را اینگونه توصیف می کند: «تو در فارسی سرایی هشیار و دقیقی و شسته و پاکیزه گوی، بارک الله تو. بخوان، بگو، بسرای، هر چه بیشتر بهتر.»

مقالات در مجله های معتبر

از جمله فعالیت های برون مرزی ایشان نیز می توان به این موارد اشاره کرد:

فرصت مطالعاتی در دانشگاه های آکسفورد و پرینستون.

مسافرت به اروپا به همراه اخوان به دعوت خانه فرهنگ های جهان در آلمان

مسافرت به ژاپن به دعوت بنیاد فرهنگ ژاپن

دعوت برای تدریس در دانشگاه هاروارد

https://www.magiran.com/article/3444147

آیت الله حاج میرزا حسین فقیه سبزواری

آیت الله حاج میرزا حسین سبزواری مشهور به فقیه سبزواری، فرزند آیت الله میرزا موسی متولد شد. وی در سال ۱۳۲۶ ه‍. ق برای ادامه تحصیل وارد مشهد شد و در مدرسه فاضلخان حجره گرفت و از محضر دانشورانی چون حاج شیخ حسن برسی، میرزا محمد باقر مدرس رضوی، میرزا عبدالجواد ادیب نیشابوری حاج میرزا حسین از شاگردان میرزای شیرازی و حاج میرزا اسماعیل مجتهد، علم آموخت.

آیت الله حاج میرزا حسین فقیه سبزواری
آیت الله حاج میرزا حسین سبزواری مشهور به فقیه سبزواری، فرزند آیت الله میرزا موسی متولد شد. وی در سال ۱۳۲۶ ه‍. ق برای ادامه تحصیل وارد مشهد شد و در مدرسه فاضلخان حجره گرفت و از محضر دانشورانی چون حاج شیخ حسن برسی، میرزا محمد باقر مدرس رضوی، میرزا عبدالجواد ادیب نیشابوری حاج میرزا حسین از شاگردان میرزای شیرازی و حاج میرزا اسماعیل مجتهد، علم آموخت.

ادامه خواندن “آیت الله حاج میرزا حسین فقیه سبزواری”

میرزا احمد محدّث خراسانى ، از شاگردان مرحوم فقیه سبزواری

میرزا احمد محدّث خراسانى ،فرزند دانشمند و واعظ نامدار خراسان شیخ على و نوه واعظ بزرگ آستان قدس رضوى شیخ حسن پائین خیابانى, که از دانشمندان و واعظان برجسته مشهد مقدس بود, پس از یک دوره طولانى بیمارى به ملکوت اعلى پیوست 

میرزا احمد محدّث خراسانى ، از شاگردان مرحوم فقیه سبزواری

فرزند دانشمند و واعظ نامدار خراسان شیخ على و نوه واعظ بزرگ آستان قدس رضوى شیخ حسن پائین خیابانى, که از دانشمندان و واعظان برجسته مشهد مقدس بود, پس از یک دوره طولانى بیمارى به ملکوت اعلى پیوست

وى در یک خانواده اصیل علمى در مشهد مقدس تولد یافت. ادبیات را از محضر استاد شیخ محدتقى ادیب نیشابورى بهره مند گردید, سپس شرح لمعه و قوانین را از محضر آیت اللّه میرزا احمد مدرس یزدى استفاده نمود. کفایه الاصول را از محضر آیت اللّه شیخ هاشم قزوینى فراگرفت, سپس در دروس خارج ایشان که در مدرسه نواب تشکیل مى شد, شرکت نمود

همزمان معقول را در محضر اساتیدى بزرگ چون حضرات آیات: میرزا حسن فقیه سبزوارى, شیخ محمدحسین فقیه خراسانى (محدّث), شیخ جعفر جورابچى (زاهدى), سید محمود مجتهدى سیستانى, آموخت

در سال ۱۳۴۰ش /۱۳۸۰ق دوره لیسانس الهیات و علوم اسلامى را در دانشگاه مشهد آغاز کرد, و پس از اتمام آن در دانشسرایعالى تهران در رشته الهیات (دوره فوق لیسانس) شرکت و به پایان رساند. او پس از فراغت, در آموزش و پرورش اهواز, و پس از آن در مشهد مقدس در مرکز تربیت معلم و دبیرستان ها به تدریس علوم اسلامى, ادبیات فارسى, و اصول عقاید اشتغال ورزید

او یک معلم و راهنما در مراکز مختلف علمى و آموزشى بود

نامبرده داراى آثار و تألیفاتى گرانسنگ و پژوهشى مى باشد, که نگارش بیش از ده جلد کتاب, و نیز مقالات علمى ـ پژوهشى در نشریات است.
برخى از آثار او به شرح زیر است

۱ . عقاید و معارف اسلامى, که در اهواز به چاپ رسید;

۲ . مناظر دکتر و رهبر, مشهد, ۱۳۵۰ ش;

۳ .حجّ میعادگاه عشّاق;

۴ . جلوه قرآن و عترت (ترجمه و شرح دیباچه تفسیر صافى), دو جلد, قم, ۱۳۸۴ش;

۵ . خورشید تابان در علم قرآن, که از تألیفات پدرش مى باشد, تحقیق و اضافات, مشهد مقدس, ۱۳۸۲ش.

سرانجام استاد محدّث در اواسط ماه رمضان ۱۴۲۷ق برابر با اواسط مهرماه ۱۳۸۵ش در پى بیمارى در مشهد مقدس درگذشت, و در آن سرزمین اطهر به خاک سپرده شد

نام کتابآیینه پژوهش نویسندهدفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم    جلد : ۱۱۹  صفحه : ۱۶

علامه حاج شیخ عباس خالصى خراسانی ، از شاگردان مرحوم فقیه سبزواری

آیهاللّه حاج شیخ عباس خالصى خراسانى, از دانشمندان و مشاهیر برجسته خطه قائنات و فردوس, پس از شصت سال خدمت, تدریس و ارشاد در ۹۱ سالگى در بخش سرایان از توابع شهرستان فردوس چشم از جهان فروبست.

علامه حاج شیخ عباس خالصى خراسانی ، از شاگردان مرحوم فقیه سبزواری

آیهاللّه حاج شیخ عباس خالصى خراسانى, از دانشمندان و مشاهیر برجسته خطه قائنات و فردوس, پس از شصت سال خدمت, تدریس و ارشاد در ۹۱ سالگى در بخش سرایان از توابع شهرستان فردوس چشم از جهان فروبست.

مرحوم خالصى در سال ۱۳۲۸ق. مطابق با سال ۱۲۸۹ش. در بخش بیهود که از توابع شهرستان قائن است, چشم به جهان باز کرد و در خانواده اى مؤمن و دانا پرورش یافت. پدرش آقا على اکبر بیهودى مردى کشاورز و زحمت کش و مادرش زنى پارسا و دانا بود.

بیهود زادگاه و خاستگاه برخى از علما و شعراى نامى است. آیهاللّه شهید گرانقدر شیخ محمد حسن فنائى (شهادت ۱۳۴۱ق.), آیهاللّه شیخ محمد على حائرى (متوفاى ۱۳۷۴ق.) و دانشمند و فاضل فرزانه شیخ محمد باقر عرفانى (دام ظله ـ متولد ۱۳۲۸ق.) و… از همان جا برخاستند و شهرت علمى قابل توجى حاصل کردند.

علامه خالصى پس از نشو و نما و سپرى دوران کودکى, به تحصیل علوم دینى رو آورد و در اثر هوش و ذکاوت سرشار دوره مقدمات و سایر دروس ادبى را نزد ملا محمد على محسنى (معاون) در مدت کوتاهى فراگرفت. وى در ۱۹ سالگى ( سال ۱۳۴۷ق.) به حوزه علمیه جعفریه قائن پیوست و از عنایات فقیه اصولى آیهاللّه سید حسین امام (متوفاى ۱۳۷۶ق.) برخوردار شد. ایشان کتاب هاى معالم الدین و بخشى از شرح لمعه را نزد آیهاللّه سید على آیتى (متوفاى ۱۴۰۴ق.) و علامه ملا اسحاق زُهانى قائینى آموخت.

استاد خالصى جهت ادامه تحصیلات عالى خود در سال ۱۳۵۲ق. به مشهد مقدس رهسپار شد و از انوار و برکات بى پایان حضرت ثامن الحجج(ع) بهره مند گردید. وى دروس مختلف حوزه را از محضر اساتیدى چون حضرات آیات: (سید حسین فقیه سبزوارى ( بخشى از شرح لمعه و رسائل و قوانین الاصول), شیخ آقا بزرگ شاهرودى (بخشى از رسائل و مکاسب), میرزا مهدى اصفهانى (خارج اصول و دروس معارف الهى به مدت دو سال) و میرزا احمد کفائى (خارج فقه و اصول) بهره مند شد. وى در حادثه معروف گوهرشاد حضور داشت و خاطرات جالبى از این واقعه نقل مى کرد و به طور معجزه آسایى از مرگ حتمى نجات یافت.

زنده یاد خالصى سرانجام در سال ۱۳۵۶ق. وارد عتبات عالیات مى شود و از انوار مطهر و برکات روح افزاى علوى کمال استفاده را مى نماید و در آنجا به تهذیب و پرورش روح و اخلاق مى کوشد. وى دروس عالى خارج فقه و اصول و معارف الهى را در حوزه کهن نجف اشرف نزد حضرات آیات: شیخ ضیاءالدین عراقى (اصول), شیخ محمد حسین غروى اصفهانى (معارف الهى), سید ابوالحسن اصفهانى (فقه), شیخ موسى خوانسارى (اصول), سید جمال الدین گلپایگانى (معارف الهى) و سید محمود شاهرودى (اصول) حاضر گشت و از دانش سرشار آنان بهره ها برد, و اجازات اجتهادى و روایى از برخى آن ناموران دریافت داشت. در ضمن خود به تدریس کتب سطح اشتغال نمود.

مرحوم خالصى در سال ۱۳۶۰ق. و پس از چهار سال تحصیل و کسب معارف در اثر کسالت جسمانى جهت معالجه نجف را براى همیشه ترک گفت و حدود یکسالى در تهران توقف نمود و به اقامه جماعت و ارشاد اشتغال ورزید. سپس جهت دیدار پدر و مادر و اقوام به زادگاهش بیهود مراجعت کرد و در اثر احساس مسؤولیت و انجام تکلیف الهى به اقامه جماعت و ارشاد و وعظ پرداخت. در کنار وظایف دینى به انجام امور اجتماعى نیز همت گماشت و با همتى بلند و همکارى مؤمنین اقدام به تجدید بناى مسجد جامع بیهود و نیز تجدید بناى حمّام عمومى و نیز احداث غسّالخانه مردگان در همان بخش, نمود.

پس از نه سال اقامت در بیهود, اهالى بخش سرایان فرصت را غنیمت شمرده ایشان را به آن منطقه دعوت نمودند و پس از اصرار آنان و احساس تکلیف در سال ۱۳۷۰ق. به آنجا رهسپار و اقامت کرد و به خدمات دینى و علمى و اجتماعى خود ادامه داد. تجدید بناى مدرسه علمیه سرایان در سال ۱۴۰۲ق. و نیز تجدید بناى مسجد جامع سرایان در سال ۱۴۰۷ق. و همین طور تأسیس و ایجاد حسینیه ها و هیئت هاى مذهبى در آن سامان از جمله خدمات ایشان در سرایان است.

علامه خالصى در میان مردم از محبوبیت و احترام خاصى و جایگاه والایى برخوردار بود. کوچک و بزرگ به او ارادت مى ورزیدند. او را ملجا و پناهگاه واقعى خود مى دانستند. صراحت, صداقت و پاکى را در او به خوبى مى دیدند و نصایح و سخنرانى هاى شیرینش را با دل و جان پذیرا بودند. به همین خاطر در ایجاد حرکت دینى و مذهبى و دفاع از احکام والاى شرع مقدس با او همگام شدند.

آثار قلمى استاد خالصى به شرح زیر است:

  1. تقریرات درس اصول آیهاللّه شاهرودى (شامل بیشتر مباحث اصول فقهاست).
  2. تاریخ ایران (از آغاز تاریخ ایران باستان تا پایان دوره ساسانیان).
  3. تاریخ ادبیات عرب (شامل گزیده اى از تاریخ ادبیات و شرح حال بسیارى از شعراى عصر جاهلى است).
  4. ادبیات پارسى (شامل دستور ادبیات فارسى و مطالب متفرقه دیگر).

آیهاللّه خالصى در سه سال آخر عمر دچار کسالت و ضعف عمومى شد و سکته هاى مغزى او را رها نساخت و حالت جسمانى اش به وخامت گرایید. سرانجام ساعت ۱۰ صبح روز دوشنبه ۱۱ ذى حجه ۱۴۱۹ق. مطابق با ۹ فروردین ۱۳۷۸ش. در ۹۱ سالگى در سرایان پس از حدود نیم قرن خدمات دینى و اجتماعى چشم از جهان فرو بست و به دیدار حق شتافت. انتشار خبر رحلت ایشان جنوب استان خراسان را به سوگ نشاند. مردم و اهالى محترم فردوس, بشرویه, قائن و بجستان و قم جهت تجلیل و تشییع پیکرش به سرایان سرازیر شدند و بامداد روز سه شنبه از فردوس به سمت سرایان با حضور خیل عظیم مردم آن خطه تشییع و پس از اداى نماز میت توسط فرزند دانشمند و فرزانه اش علامه شیخ محمد باقر خالصى در قبرستان عمومى سرایان به خاک سپرده شد و مجالس باشکوه و متعددى در سرایان و بشرویه و مشهد مقدس, قم, تهران و… جهت تجلیل از شخصیت علمى و اجتماعى آن رادمرد برگزار شد.

منبع

 آیینه پژوهش 

 دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم 

   جلد : ۵۵  صفحه ۲۰

علامه شیخ جعفر زاهدى

علامه زاهدى در اثر داشتن مقامى ارجمند و جایگاهى والا در علوم اسلامى از آیات و علماى بسیارى, موفق به دریافت اجازات علمى و روایى شد که مى توان به اجازات حضرات آیات: سید حسین فقیه سبزوارى (۱۳۳۷ش.), شیخ هاشم قزوینى (۱۳۷۸ق.), حاج آقا بزرگ تهرانى (۱۳۸۰ق.), سید على بهبهانى رامهرمزى (۱۳۸۸ق.), سید على مدد قائینى (۱۳۸۲ق.) سید محسن طباطبایى حکیم (۱۳۸۵ق.) شیخ محمدرضا کلباسى, سید شهاب الدین مرعشى (۱۳۸۵ق.), میرزا حسن بن موسى احقاقى (۱۴۰۰ق.) از و سایر طرق و مذاهب: احمد عادل خورشید (پیشواى طریقه شاذلیه) (۱۳۹۲ق.), محمود رنکوسى (۱۳۹۲ق.), شیخ ابوالعباس امرانى حسنى مغربى (۱۳۹۶ق.), محمد ادیب حسون (نزیل حلب) (۱۳۹۲ق.) اشاره کرد.

علامه شیخ جعفر زاهدى

دریافت کننده اجازه علمی و روایی از مرحوم آیه الله میرزا حسین فقیه سبزواری

علامه بزرگوار و حکیم فرزانه حاج شیخ جعفر زاهدى (جورابچى) یکى از اساتید معقول و منقول دانشکده الهیات و معارف اسلامى دانشگاه مشهد در ۸۴ سالگى در جوار ثامن الحجج(ع) چشم از جهان فرو بست.
استاد زاهدى در ۱۰ ربیع الاول ۱۳۳۵ق. در مشهد مقدس دیده به جهان گشود. پدرش آقا محمود فرزند فرج اللّه اهل بروجرد است که در مشهد مقدس اقامت نمود.
زنده یاد زاهدى پس از نشو و نما رو به تحصیل علوم دینى آورد و مقدمات و دروس ادبیات عرب را از محضر اساتیدى چون: شیخ محمدتقى شاهرودى, شیخ محمد کاظم دامغانى, شیخ حسن هِروى (ادیب هروى) و شیخ محمدتقى ادیب نیشابورى آموخت. و دوره سطح را نزد آیات: شیخ مجتبى قزوینى و شیخ هاشم قزوینى با موفقیت سپرى کرد.
نامبرده دروس عالى خارج فقه و اصول را از حضرات آیات: حاج میرزا احمد کفائى خراسانى, سید یونس اردبیلى, میرزامهدى آشتیانى, شیخ محمدرضا کلباسى و سید محمد هادى میلانى, و دروس حکمت و فلسفه را از حکیمانى چون: شیخ سیف اللّه ایسى, شیخ مجتبى قزوینى و میرزا مهدى آشتیانى استفاده نمود, و خود به تدریس و تربیت طلاب پرداخت. ایشان رسماً از سال ۱۳۳۷ش. در دانشکده الهیات دانشگاه مشهد مقدس به تدریس معقول و منقول اشتغال ورزید و دانشجویان بسیارى را تربیت کرد.
علامه زاهدى در اثر داشتن مقامى ارجمند و جایگاهى والا در علوم اسلامى از آیات و علماى بسیارى, موفق به دریافت اجازات علمى و روایى شد که مى توان به اجازات حضرات آیات: سید حسین فقیه سبزوارى (۱۳۳۷ش.), شیخ هاشم قزوینى (۱۳۷۸ق.), حاج آقا بزرگ تهرانى (۱۳۸۰ق.), سید على بهبهانى رامهرمزى (۱۳۸۸ق.), سید على مدد قائینى (۱۳۸۲ق.) سید محسن طباطبایى حکیم (۱۳۸۵ق.) شیخ محمدرضا کلباسى, سید شهاب الدین مرعشى (۱۳۸۵ق.), میرزا حسن بن موسى احقاقى (۱۴۰۰ق.) از و سایر طرق و مذاهب: احمد عادل خورشید (پیشواى طریقه شاذلیه) (۱۳۹۲ق.), محمود رنکوسى (۱۳۹۲ق.), شیخ ابوالعباس امرانى حسنى مغربى (۱۳۹۶ق.), محمد ادیب حسون (نزیل حلب) (۱۳۹۲ق.) اشاره کرد.
علامه زاهدى از سال ۱۳۵۶ق. در مدرسه نواب و خیرات خان مشهد به تدریس ادبیات و فقه و اصول و تفسیر و حکمت پرداخت. آنگاه به تدریس حکمت و فلسفه رو آورد و شرح منظومه و شرح اشارات و سایر کتب عقلى را درس گفت.
آثار قلمى ایشان:
۱٫ ایضاح الاشارات, شرح منطق بوعلى سینا در چهار جلد.
۲٫ خود آموز منظومه, در سه جلد.
۳٫ روش گفتار, در فن معانى و بیان و بدیع.
۴٫ قواعد صرف و نحو, دستور زبان عربى.
۵٫ اصول فن خطابه, در صناعت و وعظ و تبلیغ.
۶٫ تاریخ فن مناظره, در یونان و مصر و ایران.
۷٫ مبانى فن مناظره, در آداب بحث و جدل.
۸٫ تاریخ ادیان, در چین و هند و ایران.
۹٫ مناظرات حضرت رضا(ع) با علماى زردشتى و یهودى و نصرانى.
۱۰٫ روش پیشوایان, در زندگانى چهارده معصوم(ع).
۱۱٫ حاشیه بر شرح اشارات.
۱۲٫ حاشیه بر مکاسب.
۱۳٫ حاشیه بر اسفار.
۱۴٫ حاشیه بر شرح منظومه.
۱۵٫ حاشیه بر کفایه الاصول.
۱۶٫ حاشیه بر شرح فصوص الحکم.
۱۷٫ حاشیه بر رسائل.
۱۸٫ حاشیه بر شرح اصول کافى (از ملا خلیل قزوینى).
۱۹٫ جنگ بین الملل در معرفت غنى اول, در علم کلام در ۳۱۰ صفحه است.
۲۰٫ گلشن دانشوران در ترجمه دانشمندان.
۲۱٫ تفسیر زاهدى, در تفسیر سوره هاى: یس, صافات و مؤمن.
۲۲٫ اخلاق از نظر اسلام.
استاد زاهدى سرانجام پس از عمرى خدمت و تدریس در سال ۱۴۱۹ق. مطابق با ۱۳۷۷ش. در ۸۴ سالگى در مشهد مقدس به دیدار یار شتافت.

منبع

آیینه پژوهش

 دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم    جلد : ۵۵  صفحه : ۲۰

خاطرات سید هادی خسروشاهی

دیدارهای مرحوم فقیه سبزواری

خاطرات سید هادی خسروشاهی

دیدارهای مرحوم فقیه سبزواری

مرحوم سید هادی خسروشاهی در این کتاب از سفرهای به مشهد همراه پدرشان که از مجتهدین بزرگوار و از علمای مشهور آذربایجان بوده ؛ و دیدارهای پدرشان با مرحوم آیه الله میرزا حسین فقیه سبزواری یاد کرده است . این کتاب از فضای مجازی قابل دانلود است .

 

#باغ_رضوان

#شبستان_سبزواری

#سید_جواد_فقیه_سبزواری

#سید_صادق_فقیه_سبزواری

#فقیه_سبزواری

#آیه_الله_میرزا_موسی_فقیه_سبزواری

#آیت_الله_العظمی_حاج_میرزا_حسین_فقیه_سبزواری

#احداث_کوی_طلاب_مشهد

#مرجع_تقلید

#هدایه_الانام_رساله_عملیه

#کلید_داری_ضریح_امام_رضا_علیه_السلام

#تغییر_ضریح_امام_رضا_علیه_السلام

#تأسیس_حوزه_علمیه_مشهد

#حضور_در_واقعه_گوهرشاد

#پیشگیری_از_یهودی_ستیزی

#فتوی_برای_ملی_شدن_صنعت_نفت

#خانه_سازی_برای_سیلزدگان

#احداث_شبستان_شرقی_مسجد_جامع_سبزوار

#احداث_مدرسه_محمدیه_سبزوار

#احداث_مدرسه_علمیه_کویته_پاکستان

#احداث_مدرسه_باغ_رضوان

#احداث_مغتسل_الرضا

#احداث_تکیه_سیدها

#احداث_حسینیه_فقیه_سبزواری

#احداث_آرامستان_گلشور

#احداث_مسجد_فقیه_سبزواری

#احداث_مسجد_بهار

#تکمیل_درمانگاه_رازی

#کمکهای_بسیار_به_فقرا

#توزیع_مهر_نان_بین_طلاب

آیه الله عبدالحمید شربیانی

پدر بزرگ مرحوم آیه الله عبدالحمید شزبیانی ، یعنی مرحوم فاضل شربیانی ، استاد مرحوم میرزا موسی فقیه سبزواری بوده و در این نوشتار به اشتباه میرزا حسین نوشته شده چون مرحوم میرزا حسین به وقت رحلت مرحوم فاضل ، سیزده ساله بوده

سید محمد فقیه سبزواری

فقیه برجسته آذربایجان در خطه خراسان
درنگی در حیات علمی و اجتماعی آیت‌ا… حاج شیخ عبدالحمید شربیانی از علما و مراجع تقلید حوزه علمیه مشهد
شهرآرا آنلاین: آیت‌ا… حاج شیخ عبدالحمید شربیانی فرزند حاج شیخ محسن و نوه مرجع عالی‌قدر حضرت آیت‌ا… فاضل شربیانی در رجب سال ۱۳۴۵ قمری برابر با سال ۱۳۰۶شمسی در خانواده‌ای روحانی در تبریز متولد شد.

درنگی در حیات علمی و اجتماعی آیت‌ا… حاج شیخ عبدالحمید شربیانی از علما و مراجع تقلید حوزه علمیه مشهد

به گزارش گروه فرهنگ و هنر شهرآراآنلاین، جدّ ایشان مرحوم فاضل شربیانى از علما و مراجع نجف اشرف و از شاگردان برجسته شیخ انصاری و میرزای بزرگ شیرازی بود که در اصول فقه و علوم قرآن و حدیث، شهرت فراوانی داشت و آثاری همچون اصول الفقه، حاشیه و شرح بر رسایل و مکاسب شیخ انصاری، شرح المعلقات السبع، کتاب الصلاه، کتاب المتاجر و رساله عملیه از خود باقی گذاشت.

او بعد از وفات میرزای شیرازی پناهگاه شیعیان در مسائل دینى و فقهی بود و شاگردان برجسته‌ای مانند آیات عظام سیدعلی قاضی، حاج سید ابوالحسن اصفهانی، سید‌محمد حجت کوه‌کمره‌ای، میرزا حسین فقیه سبزواری و حاج سید یونس اردبیلی را تربیت کرد.
این عالم ربانی سرانجام در بین‌الطلوعین روز جمعه، هفدهم ماه مبارک رمضان سال ۱۳۲۲قمری در سن ۷۴‌سالگى دار فانى را وداع گفت و در جوار حرم حضرت علی‌(ع) به خاک سپرده شد. تحصیلات و اساتید
آیت‌ا… شیخ عبدالحمید شربیانی که در بیت علم و فقاهت رشد یافته بود، پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و دبیرستان در سال ۱۳۶۱قمری وارد حوزه علمیه شد و درس‌های مقدماتی را در شهر تبریز فراگرفت.
ایشان پس از دو سال وارد حوزه علمیه قم شد و در درس‌های رسایل، مکاسب و کفایه به همراه هم‌بحث خود آیت‌ا… میرزا علی احمدی میانجی، از محضر استادان برجسته حوزه همچون حضرات آیات حاج سید‌حسین قاضی، حاج سید‌احمد خوانساری و مرحوم علامه طباطبایی کسب فیض کرد.
آیت‌ا… شربیانی در حوزه علمیه قم در درس‌های خارج فقه و اصول آیت‌ا… العظمی بروجردی،  آیه … العظمی حجت کوه کمره‌ای، آیت‌ا… العظمی خوانساری و مرحوم امام خمینی(ره) شرکت کرد و هم‌زمان از محضر علامه طباطبایی‌(ره) در فلسفه، عرفان، علوم قرآنی و ریاضیات بهره‌مند شد.
وی از ابتدای ورود به حوزه علمیه قم تدریس را آغاز کرد و در مدت حضور خود در قم همه درس‌های سطح و سطح عالی را تدریس کرد و حتی در زمان حیات مرحوم آیت‌ا… العظمی بروجردی، مدتی به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت.
ایشان پس از مدتی در سال‌۱۳۴۱شمسی به پیشنهاد جمعی از فضلا و علما به تبریز عزیمت کرد و بیش از ۲۰ سال در آن حوزه مشغول فعالیت و تدریس شد.

اقامت در مشهد مقدس
آیت‌ا… شیخ عبدالحمید شربیانی پس از سال‌ها تلاش و خدمت در حوزه علمیه آذربایجان، در سال ۱۳۶۴ شمسی به قم مراجعت و پس از یک‌سال در سال ۱۳۶۵ به مشهد مقدس عزیمت کرد و در این شهر ساکن شد.
وی در حوزه علمیه مشهد علاوه بر تدریس درس خارج فقه و اصول، به اقامه نماز جماعت و درس تفسیر در حرم مطهر رضوی اهتمام ورزید و همواره ارتباط نزدیکی با عموم مردم داشت.
او همچنین با علما و بزرگان مشهد همچون مرحوم علامه تهرانی و آیت‌ا… حاج سید‌عزالدین زنجانی که با ایشان در درس‌های آیت‌ا… العظمی بروجردی و علامه طباطبایی هم درس بود، سالیان متمادی مراودت و رفت‌وآمد داشت.
از ایشان تالیفات متعددی به چاپ رسیده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: العنایه الی مطالب الکفایه، ارشاد المطالب لمحتویات المکاسب، تعلیقات علی منظومه المحقق سبزواری، رساله النظر فی الجبر و القدر، رساله الامضاء فی القدر و القضاء، تفسیر العرفان لکنوز القرآن، مقدمه التفسیر، حواشی العروه الوثقی، حرکت و تحول در ماده(حرکت جوهریه)، نقش زمان و مکان در اجتهاد، رساله‌ای درباره ولایت فقیه در زمان غیبت، رساله جوابیه علمای پاکستان
و رساله عملیه
معظم له اول مهرماه ۱۳۹۴ ، رحلت کردند

#باغ_رضوان

#شبستان_سبزواری

#سید_جواد_فقیه_سبزواری

#سید_صادق_فقیه_سبزواری

#فقیه_سبزواری

#آیه_الله_میرزا_موسی_فقیه_سبزواری

#آیت_الله_العظمی_حاج_میرزا_حسین_فقیه_سبزواری

#احداث_کوی_طلاب_مشهد

#مرجع_تقلید

#هدایه_الانام_رساله_عملیه

#کلید_داری_ضریح_امام_رضا_علیه_السلام

#تغییر_ضریح_امام_رضا_علیه_السلام

#تأسیس_حوزه_علمیه_مشهد

#حضور_در_واقعه_گوهرشاد

#پیشگیری_از_یهودی_ستیزی

#فتوی_برای_ملی_شدن_صنعت_نفت

#خانه_سازی_برای_سیلزدگان

#احداث_شبستان_شرقی_مسجد_جامع_سبزوار

#احداث_مدرسه_محمدیه_سبزوار

#احداث_مدرسه_علمیه_کویته_پاکستان

#احداث_مدرسه_باغ_رضوان

#احداث_مغتسل_الرضا

#احداث_تکیه_سیدها

#احداث_حسینیه_فقیه_سبزواری

#احداث_آرامستان_گلشور

#احداث_مسجد_فقیه_سبزواری

#احداث_مسجد_بهار

#تکمیل_درمانگاه_رازی

#کمکهای_بسیار_به_فقرا

#توزیع_مهر_نان_بین_طلاب

دارالقران در مشهد ، ویژه کودکان استثنایی

نوه مرحوم فقیه سبزواری واقف تنها دارالقرآنی است که ویژه کودکان استثنایی تأسیس شده است. گفته متولیان‌ مرکز حاکی از این است مشابه این دارالقرآن نه تنها در مشهد بلکه در هیچ شهر دیگر خراسان رضوی نیست. دغدغه و هدف واقف هم همین است که بچه‌های استثنایی قرآن و دیگر آموزه‌های دینی را بیاموزند.

دارالقران در مشهد ، ویژه کودکان استثنایی

یکی از نوادگان مرحوم آیه الله میرزا حسین فقیه سبزواری ، سازنده و واقف نخستین دارالقران در مشهد ، ویژه کودکان استثنایی است

دارالقرآن لیله‌القدر در بولوار شهید بابانظر میزبان دانش‌آموزان استثنایی شهر است که بخشی از آن‌ها از ۳مدرسه استثنایی که در همان حوالی واقع شده است به مرکز می‌آیند..

بی‌نظیر در کشور

سابقه تأسیس مرکز به سال‌۸۹ برمی‌گردد.
نوه مرحوم فقیه سبزواری واقف تنها دارالقرآنی است که ویژه کودکان استثنایی تأسیس شده است. گفته متولیان‌ مرکز حاکی از این است مشابه این دارالقرآن نه تنها در مشهد بلکه در هیچ شهر دیگر خراسان رضوی نیست. دغدغه و هدف واقف هم همین است که بچه‌های استثنایی قرآن و دیگر آموزه‌های دینی را بیاموزند.

ماندگار از نوه مرحوم فقیه سبزواری

واقف دارالقرآن از نوادگان مرحوم آیه‌ا… فقیه سبزواری است. ‌گفته می‌شود علاوه‌بر‌این دارالقرآن ‌بانی یک مرکز دیگر هم در شهر هست. هرچند امکان گفت‌وگوی مستقیم با حسن فقیه سبزواری در این شماره حاصل نشد اما با برادر کوچک‌ترش یعنی حسین فقیه سبزواری گفت‌وگویی کوتاه میسر شد.
حسین فقیه‌سبزواری می‌گوید: واقف این مرکز که به‌صورت اختصاصی ویژه کم‌توانان ساخته شده برادر بزرگ‌ترم حسن بوده است. من مهندس معمارم و ساخت بَنا را بر عهده داشتم. ما در خانواده‌ای مذهبی رشد کردیم ‌و وقف‌کردن در خانواده ما معمول است‌. برادرم علاوه بر این مرکزی را هم برای دختران بدسرپرست در خیابان وحدت مشهد تأسیس کرده است.

وی ادامه می‌دهد: حسی مشترک بین واقفان است که این کارها را جزو وظیفه‌شان می‌دانند. این‌گونه نیست که چرتکه بیندازیم و یا انتظار داشته باشیم حالا که وقفی انجام دادیم درهای زمین و آسمان برایمان گشوده شود. نه! اما می‌دانیم اگر خالصانه باشد هم در این دنیا و هم در آن دنیا برایمان آورده‌های مادی و یا معنوی دارد.

این بچه‌ها ناتوان نیستند
هم مدیر مدرسه و هم‌ مربی‌ها و هم دست‌اندرکاران این مجموعه اعتقاد دارند درست است حکمت خدا باعث شده است بچه‌ها همه توانایی‌های ما را نداشته باشند اما این به مفهوم این نیست که آموزش‌پذیر نیستند. آن‌ها ثابت کرده‌اند به خوبی از عهده کارها بر می‌آیند، آن هم درست به اندازه ما. نمونه‌اش را می‌توان در همین ‌مجموعه‌ و در آثار ماندگار از کودکان استثنایی لیله‌القدر دید .

http://shahraraonline.ir/news/88023